Nie czytaj tego

Trochę chaosu. Trochę rzeczy, o których trudno mówić głośno.

Są myśli, które nie nadają się od razu do rozmowy.
Są emocje, których nie chcesz tłumaczyć.
Są zdania, które trzeba najpierw zapisać dla siebie, zanim pokażesz je światu — albo zanim zdecydujesz, że wcale nie musisz ich nikomu pokazywać.

Nie czytaj tego to książka na wszystko, co nie musi być ładne, mądre ani gotowe. Na chaos w głowie, niedokończone zdania, małe dramaty, wielkie olśnienia, rzeczy wstydliwe, śmieszne, niewygodne i bardzo Twoje.

To nie jest pamiętnik, który udaje idealny dziennik wdzięczności.
To miejsce na prawdę w wersji roboczej.

Możesz pisać dużo albo po jednym zdaniu.
Możesz wracać, kreślić, zmieniać zdanie.
Możesz potraktować tę książkę jak bezpieczną szufladę na rzeczy, których jeszcze nie chcesz wypowiadać na głos.

Bo czasem trzeba coś zapisać nie po to, żeby ktoś to przeczytał.
Tylko po to, żeby przestało krążyć po głowie.

Dla kogo jest ta książka?

Dla osób, które mają w sobie dużo myśli, ale nie zawsze chcą robić z nich publiczną historię.

Dla tych, którzy:

lubią pisać bez planu,
potrzebują miejsca na emocje i chaos,
mają rzeczy, o których trudno mówić od razu,
chcą zapisywać siebie bez presji, że to musi być piękne,
lubią produkty z charakterem i lekkim buntem.

To może być prezent dla przyjaciółki, nastolatki, siostry albo dla siebie — zwłaszcza wtedy, kiedy w głowie dzieje się za dużo.

Co znajdziesz w środku?

Miejsce na myśli, których nie musisz nikomu tłumaczyć.

Pytania, zdania-starty i przestrzeń na zapisywanie tego, co przychodzi: chaotycznie, szczerze, po swojemu.

To książka na wersję roboczą Ciebie.
Bez oceniania. Bez poprawiania pod publiczność. Bez udawania, że wszystko jest poukładane.